Ben ik weer

Zo, het is donderdag en dus komt Kate weer.

Afgelopen dinsdag ben ik samen met São op pad geweest. We zijn met de Nissan gegaan, omdat we van plan waren naar Fajã da Nogueira te rijden. Voor het laatste stuk is een 4x4 toch wel het handigst, omdat de weg daar overgaat in een grindpad.

Eenmaal aangekomen konden we het niet laten om eerst de tunnel richting Ribeira Serra in te lopen. Vanuit die tunnel konden we de tunnel zien waar we vorige week aan de andere kant stonden, maar waar je niet doorheen kunt. Dat leverde meteen al natte voeten op, want er stond behoorlijk wat water in de tunnel.

Toen we weer buiten kwamen, kwamen we een paar lokale mensen tegen. São raakte natuurlijk meteen aan de praat. Daarbij vielen weer allerlei namen van plekken die ze nog niet kende. Ook vertelden ze dat er een mogelijkheid was om omhoog te lopen. Ik begreep er wel een deel van, maar zeker niet alles.

We besloten het gewoon te proberen. Na ongeveer een uur stevig klimmen bereikten we de Levada da Fajã da Nogueira, op ongeveer 1.000 meter boven zeeniveau. Dat merk je meteen. Het uitzicht is daar werkelijk prachtig. In het begin kom je langs allerlei kleine tunnels. Sommige kun je omheen lopen, andere moet je gewoon door. Het pad is op zich goed te doen, maar door de hoogte en de afgronden moet je wel voortdurend geconcentreerd blijven. Dit is geen wandeling waarbij je gedachteloos om je heen kunt kijken.

Na een hele serie kleine en middelgrote tunnels kwamen we uiteindelijk bij de grote tunnel: de Túnel do Pico Ruivo, ook wel bekend als de Túnel dos Carris. Die laatste naam komt door de spoorrails die nog in de tunnel liggen. Vroeger werden daar karretjes overheen gereden voor de aanleg en het onderhoud van de levada's en tunnels.

Natuurlijk zijn we de tunnel ingegaan. Alleen wisten we op dat moment niet hoe lang hij was of hij nog helemaal begaanbaar was. En in tegenstelling tot veel andere tunnels zie je hier geen licht aan het einde. We hadden goede verlichting bij ons, maar juist dat onbekende gevoel maakte het toch spannend. Op een gegeven moment heb ik besloten om om te draaien.

São vond dat op dat moment natuurlijk jammer, maar we zijn een team. Toen we eenmaal weer in de auto zaten en zagen hoe laat het inmiddels was, begreep ze mijn beslissing helemaal. Ze moest zelf om zes uur nog iemand ophalen en naar het vliegveld brengen. Nu had ze tenminste nog rustig de tijd om thuis te douchen en wat te eten.

Het plan is om morgen, vrijdag, terug te gaan. Inmiddels weet ik dat de tunnel ongeveer 2,5 kilometer lang is en waar hij uitkomt. Dus dat avontuur krijgt zeker nog een vervolg.

Gisteren ben ik met Dominic naar Funchal geweest. We hebben eerst even rondgekeken bij Leroy Merlin en daarna een mooie, vlakke levada gelopen. Dat ging prima. De wat zwaardere levada's zijn nog net iets te veel voor hem, maar wandelen in de bergen moet je ook leren. Op de terugweg zijn we nog even gestopt bij een rustig plekje in de buurt van Ponta do Sol. Daar mocht hij even plaatsnemen achter het stuur van de Hyundai. Gewoon even rustig vooruit en achteruit rijden, zodat hij het verschil kon voelen tussen de Nissan, de Smart en de Hyundai Inster. Dat vond hij erg leuk.

Al met al waren het weer een paar drukke dagen. Hoe deze donderdag verloopt? Dat gaan we vanzelf zien. Eerst maar eens ontbijten, daarna Kate ophalen, boodschappen doen en dan zien we wel wat de rest van de dag brengt.

Voor nu wens ik iedereen weer een fijne dag toe. Blijf vooral veilig en gezond!

Autorijden

Gisteren ben ik samen met Dominic naar Fonte do Bispo geweest. Dat was rond half negen. Daarvoor had ik natuurlijk eerst al met Casper gewandeld. Boven op de hoogvlakte stond een stevige wind en het was ook niet echt warm. Eigenlijk perfect weer om rustig wat rijles te geven met de Nissan.

Het was pas de tweede keer dat Dominic achter het stuur zat, dus we zijn weer helemaal bij het begin begonnen. Eerst leren om de auto in de eerste versnelling rustig op gang te brengen. Daarna hetzelfde achteruit, zodat hij gevoel krijgt voor de koppeling en hoe de auto reageert.

Vervolgens hebben we geprobeerd een paar rondjes te rijden, ook achteruit. De Nissan Navara is een grote auto van ruim twintig jaar oud. Dat betekent geen stuurbekrachtiging zoals in moderne auto's en dus flink werken, zeker met het tegensturen tijdens het achteruitrijden. Maar je ziet dat hij het langzaam begint te begrijpen en, nog belangrijker, begint te voelen. Dat is uiteindelijk waar autorijden om draait.

Na ongeveer een uurtje zijn we weer naar huis gegaan. 's Middags hebben we de Smart gepakt en zijn we naar het industrieterrein in Ponta do Sol gereden. Daar kon hij mooi het verschil ervaren tussen een kleine auto met automatische versnellingsbak en een grote diesel met een handgeschakelde versnellingsbak. Ze zijn allebei al wat ouder, maar dat maakt voor het leren helemaal niets uit.

Later deze week laat ik hem ook kennismaken met de elektrische auto. Dan kan hij zelf ervaren hoe anders een moderne Hyundai Inster rijdt in vergelijking met een ruim twintig jaar oude Nissan Navara. Dat wordt ongetwijfeld weer een heel andere ervaring.

Vandaag gaan São en ik weer wandelen. We trekken opnieuw naar de noordkant van het eiland. Ik heb al een route in mijn hoofd. We gaan eerst een stukje offroad rijden, dat scheelt ons ongeveer een uur wandelen. We willen weer eens een nieuw stukje Madeira ontdekken en uitproberen.

Dominic slaat deze wandeling over. Hij heeft af en toe wat last van groeipijn en dan is een lange tocht niet zo verstandig. Morgen ga ik wel een stukje met hem wandelen, maar dan gewoon vlak en in de bewoonde wereld.

Voor nu ga ik eerst ontbijten, mijn rugzak verder inpakken en straks nog een half uurtje met Casper wandelen. Daarna gaan we weer op pad.

Voor iedereen een fijne dag en zoals altijd: blijf veilig en gezond!

Gaan we weer

Maandag, een nieuwe week.

Afgelopen vrijdag ben ik weer op pad geweest. Dominic ging dit keer niet mee, want hij heeft een beetje last van groeipijn. En ja, hij is inmiddels ook behoorlijk lang geworden. Dus ben ik samen met São naar de noordkant van het eiland gereden om een stuk langs de Levada dos Tornos te lopen.

Deze levada staat bekend om zijn lange tunnels. Niet allemaal zijn ze toegankelijk, maar wij hebben de tunnel bij Fajã do Penedo genomen. Die is ongeveer tweeënhalve kilometer lang. Een indrukwekkende tunnel: groot, lang en prima te belopen. Wel moet je af en toe even opletten, want op sommige stukken is het plafond wat lager en kun je zomaar je hoofd stoten. São en ik zijn gelukkig niet de langste, maar voor Dominic zou het een stuk lastiger zijn geweest.

Na de tunnel kom je in een prachtige vallei terecht. Daar zijn we de Levada das Casinhas gevolgd. Dat was een heel ander verhaal. Het pad was flink overwoekerd met bramen en op verschillende plekken moesten we eerst wat takken en struiken weghalen om verder te kunnen. Zeker geen wandeling voor mensen zonder ervaring met dit soort paden, maar juist dat maakt het ook weer leuk.

We hadden die dag trouwens ook nog geluk. Rond één uur reden we op de terugweg door de tunnel van São Vicente richting Ribeira Brava. Nog geen paar uur later werd die tunnel afgesloten omdat er een auto in brand was gevlogen. De tunnel stond helemaal vol rook en bleef zeker twee uur dicht. Gelukkig kun je dan nog via Encumeada rijden, maar wij waren er net op tijd doorheen.

Zaterdag ben ik nog even met Dominic gaan wandelen. Helaas kreeg hij al snel weer last van zijn been, dus hebben we het rustig gehouden en gewoon wat rondgelopen in Ribeira Brava. Niets bijzonders, maar soms is dat ook prima.

Zondag hebben we het helemaal rustig aan gedaan. Vandaag is het de bedoeling om er weer samen op uit te gaan. Ik wil Dominic nog wat meer laten zien van het eiland én hem wat verder laten oefenen met de Nissan. Gewoon een stukje offroad rijden. Ik ken hier inmiddels genoeg rustige plekken waar dat veilig kan.

Maar eerst ga ik ontbijten, nog wat dingen voorbereiden en dan kan de dag echt beginnen.

Voor nu wens ik iedereen weer een fijne dag. Blijf vooral veilig en gezond!

Weekend

Vrijdag, de laatste dag van de week.

Gisteren was Kate weer hier. Dat zijn altijd van die dagen waarop ik het lekker druk heb. Eigenlijk ben ik altijd wel bezig en ik verveel me eigenlijk nooit.

Eerst Kate opgehaald en daarna met Casper een mooie wandeling gemaakt bij de Ribeira da Ponta do Sol. Renée en Dominic gingen ondertussen samen wandelen in Ribeira Brava.

Later op de dag besloot ik de Smart maar eens te starten. Renée rijdt op dit moment niet en een Smart houdt er niet van om lang stil te staan. En ja hoor... de accu was leeg. Dominic erbij geroepen en samen hebben we de Smart met behulp van de Nissan gestart. Ik heb gelukkig altijd startkabels in de Smart liggen. Voor Dominic was het meteen een mooie praktijkles om te zien hoe je zoiets aanpakt.

Toen de auto toch liep, zijn we er gelijk maar een stukje mee gaan rijden. We reden naar Canhas, waar ik een leuke bloemenwinkel ken. Daar heeft Dominic een prachtige orchidee voor zijn oma gekocht. Thuis heeft hij de plant stiekem naar boven gebracht, zonder dat ze het zag. Vandaag krijgt ze hem cadeau.

Daarna natuurlijk de kippen verzorgd, Kate weer naar Calheta gebracht en 's middags het eten gemaakt. Op het menu stond sweet chili kip. Dat viel gelukkig goed in de smaak. Ik vind het altijd leuk als mensen iets proberen wat ze nog nooit eerder hebben gegeten. Je weet tenslotte nooit wat je mist.

Tussendoor ook nog even contact gehad met São. Vandaag gaan we weer op pad. Dit keer rijden we naar de noordkant van het eiland, naar Fajã do Penedo. São en ik hebben daar al vaker gelopen, maar voor Dominic is het een nieuwe wandeling. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt.

Nu eerst de lenzen in, daarna ontbijten. Om kwart voor zeven ga ik met Casper een rondje langs de levada lopen. Rond kwart voor acht halen we São op bij het afgesproken ontmoetingspunt en kunnen we weer op avontuur.

Voor nu wens ik iedereen een hele fijne vrijdag. Geniet van de dag en zoals altijd: blijf veilig en gezond!

Donderdag

Donderdag alweer. Vandaag komt Kate weer langs. Ik ben al vroeg uit de veren; de wasmachine draait al, dus straks eerst de was ophangen.

Gisteren stond er weer een ritje naar Funchal op het programma. Maar zoals bijna iedere dag begon de ochtend eerst met een wandeling met Casper langs de Ribeira da Ponta do Sol. Dat probeer ik eigenlijk elke dag te doen. Daarna thuis eerst rustig een bakkie koffie en pas rond tien uur richting Funchal.

De eerste stop was Conforama, waar Renée even iets wilde bekijken. Dat was gelukkig snel gebeurd: even naar binnen en weer naar buiten. Daarna door naar Madeira Shopping. Daar heb ik Dominic en Renée afgezet en ben ik samen met Casper weer naar huis gereden. Voor hem is zo'n druk winkelcentrum toch niet echt prettig en thuis had ik nog genoeg te doen.

Eenmaal thuis ben ik meteen de keuken ingedoken. Ik heb rijst gekookt en Koreaans stoofvlees gemaakt, met tuinbonen erbij. Alles ging de hogedrukpan in. Normaal moet zo'n stoofpot uren pruttelen, maar met de hogedrukpan staat het in ongeveer 45 minuten heerlijk gaar op tafel. Ideaal.

Rond half twee kreeg ik een berichtje van Renée dat ze klaar waren met shoppen. Ze hadden daar ook meteen geluncht, dus ik hoefde ze alleen nog maar op te halen. Gelukkig viel de drukte op de weg mee.

Verder niet heel veel bijzonders gedaan, maar toch de hele dag lekker bezig geweest. En voor je het weet is er weer een dag voorbij.

Voor vandaag heb ik eigenlijk nog geen vaste planning. Waarschijnlijk ga ik wat op het land doen, want daar is altijd wel iets te doen. Vanmiddag duik ik weer de keuken in. Op het menu staat rijst met sweet chili kip.

Maar eerst ontbijten. Daarna ga ik samen met Casper Kate ophalen. We stoppen onderweg nog even in Madalena do Mar, zodat Casper zijn pootjes kan strekken, en daarna rijden we door naar Calheta.

Voor nu wens ik iedereen weer een hele fijne dag. Blijf vooral veilig en gezond!

  

Gelopen

---

Daar ben ik weer! 😊

Gisteren even niets geplaatst. Ik had al gezegd dat het tijdens de vakantie misschien wat onregelmatig zou worden. Soms zijn de dagen gewoon te gezellig en vliegt de tijd voorbij.

Maandag ben ik samen met Dominic naar een rustig zandpad gegaan om hem de eerste beginselen van het autorijden bij te brengen. En dan bedoel ik een échte auto hè... geen EV of automaat, maar een oude Nissan Navara met een dieselmotor. Zo'n ouderwetse dus, waarbij je eerst nog even moet voorgloeien voordat je kunt starten. 😄

Ik moet zeggen dat het verrassend goed ging. We zijn gewoon begonnen bij het begin: de auto in de versnelling zetten, rustig laten wegrijden en weer stoppen. Dat hoeft in het begin helemaal niet ver te zijn. Het gaat er niet om hoeveel meters je rijdt, maar dat je de auto leert beheersen. Natuurlijk hebben we ook geoefend met achteruitrijden. Een mooie eerste kennismaking!

Gisteren zijn we weer op pad gegaan voor een wandeling, gewoon lekker hier in de buurt. We reden naar de Estrada do Pico Ferreiro in Tabua en parkeerden daar de auto. Vervolgens liepen we via de Caminho do Pico Ferreiro richting de Levada da Tábua.

Dat bleek een avontuurlijke wandeling te worden. De levada lijkt een beetje vergeten te zijn. Het pad was prima te volgen, maar onderweg moesten we regelmatig onder omgevallen bomen door kruipen of er juist overheen klimmen. Dat maakte het eigenlijk alleen maar leuk. Uiteindelijk kwamen we uit op de Caminho da Madáqua, waar we eerder deze week ook al hadden gelopen, maar nu dus vanaf de andere kant.

De route was weer prachtig en het was heerlijk om zo samen , met Sáo, op ontdekking te gaan.

🗺️ Op de kaart kun je de wandeling van gisteren zien. We hebben ongeveer 7 kilometer gelopen, dwars door een rustig en groen stukje van Tabua.

Zoals altijd heb ik onderweg weer genoeg foto's gemaakt. Die staan inmiddels op Facebook en hieronder zal ik er ook weer een paar plaatsen.

Vandaag slaan we de wandeling even over. Natuurlijk ga ik wel met Casper op pad, maar daarna denken we erover om even naar Funchal te gaan. We zien straks wel waar we zin in hebben.

Voor nu wens ik iedereen weer een hele fijne dag. Blijf vooral veilig, gezond en geniet van de mooie momenten! 🚶‍♂️🌿📸

Nieuwe week

Afgelopen vrijdag heb ik São opgehaald. We hadden besloten om hier in Tabua een mooie wandeling te maken. Het was alweer jaren geleden dat we hier omhoog waren gelopen en we waren benieuwd of het pad waar we naar op zoek waren nog bestond.

Via de Caminho Lombo da Velha zijn we door allerlei smalle steegjes en straatjes naar de Caminho da Madaqua gelopen. In het begin was het nog een gewone weg, maar al snel veranderde die in een zandpad. São en ik zijn hier eerder geweest, dus het voelde een beetje als een tocht vol herinneringen.

We hebben verschillende routes uitgeprobeerd, maar het pad dat we zochten hebben we helaas niet gevonden. Misschien is het inmiddels helemaal verdwenen. Toch was goed te zien dat er ooit mensen aan de overkant van de rivier zijn geweest. Het land is daar duidelijk bewerkt, al kan dat ook al jaren geleden zijn. Misschien is het pad inmiddels simpelweg niet meer begaanbaar.

Ondanks dat hebben we heerlijk gewandeld. Dominic genoot zichtbaar van de omgeving. Onderweg hebben we hier en daar wat fruit geplukt en zijn we nog even bij de rivier gaan kijken. Dominic dacht dat we een enorme afstand hadden afgelegd, maar uiteindelijk bleek het zo'n acht kilometer te zijn. Voor iemand die net uit het vlakke Nederland komt, voelt dat op Madeira natuurlijk al snel een stuk verder, zeker als het grootste deel bergop gaat.

Zaterdag zijn Dominic en ik naar Funchal geweest om een paar extra schoenen te kopen. Hier op Madeira is dat eigenlijk geen overbodige luxe. Tijdens wandelingen worden schoenen al snel vies of nat en dan is het prettig om een reservepaar te hebben. Ook dat is nu geregeld.

Op zondag zijn Dominic en ik op bezoek geweest bij Kate, Marco en Leo. Dominic en Leo hebben veel dezelfde interesses en dat maakte het extra leuk. Leo is wel een paar jaar jonger, maar achter een laptop of wanneer het over muziek gaat, maakt leeftijd eigenlijk niet zoveel uit. We hebben er een paar gezellige uurtjes doorgebracht. Marco had de barbecue aangestoken, dus we hebben daar ook meteen lekker geluncht. Daarna zijn we weer richting huis gegaan. Ik vond het een geslaagde dag en Dominic gelukkig ook.

En vandaag? We zien wel hoe de dag loopt. Eerst rustig ontbijten, daarna met Casper een wandeling maken en vervolgens is het plan om samen met Dominic weer op pad te gaan.

Voor nu wens ik iedereen weer een fijne dag. Blijf vooral veilig en gezond!